Duszpasterstwo

Wśród Księzy diecezjalnych piastujących urząd proboszcza w Giedlarowej spotykamy w historii parafii takie osoby jak: ks. Szymona Lechmana, ks. Jana Kopytko, ks. Stanisława Frączkowskiego, ks. Józefa Panka (bliższych wiadomości o tych kapłanach brak).

Życiorysy późniejszych proboszczów parafii Giedlarowej, którzy na stałe zapisali się w historii parafii.

Ks. Józef Mytkiewicz - Proboszczem parafii Giedlarowa został w 1887 roku urodził się w Czeluśnicy pod Jasłem w 1852 w rodzinie chłopskiej. Swą edukacją rozpoczną od szkoły ludowej w Jaśle  następnie w Tarnowie w szkole średniej a później w Rzeszowie. Jesienią 1872 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. Cztery lata pobierał nauki teologiczne, a w czerwcu 1876 przyją święcenia kapłańskie z rąk bpa Macieja Hirschlera. Następnie Obią pierwszą placówkę w parafii Dukla, będąc tam wikarym. W 1870 roku został przeniesiony do parafii Leżajsk, gdzie pełnił funkcję katechety. W 1887 roku po śmierci księdza Graffa zostaje administratorem. Ksiądz Mytkiewicz był człowiekiem lubianym, ponieważ miał dar nawiązywaniu kontaktów z ludźmi i to we wszystkich warstwach społecznych. Miał zaszczyt otrzymać tytuł honorowego obywatela Leżajska. Mając 35 lat przeniósł się do Giedlarowej. Na nowej parafii rzetelnie wykonywał obowiązki duszpasterskie. Był energiczny, ruchliwy, zaradny – te cechy charakteru pomogły mu zjednać sobie ludzi. Był inicjatorem budowy nowego kościoła w Giedlarowej. Już w 1903 roku czynił starania aby zrealizować swe plany. Właśnie za jego życia (1909 rok) rozpoczęto budowę istniejącego kościoła. Jeszcze przed śmiercią zdążył powiększyć i odrestaurować starą plebanie. Umarł na zapalanie płuc w 1911 roku na wiosnę pochowano go na starym cmentarzu w Giedlarowej.

Ks. Józef Sołtysik – urodził się 19 marca 1873 roku w Rymanowie. W mieście rodzinnym skończył szkołę ludową a gimnazjum w Sanoku, które ukończył w 1895 roku. Następnie po zdaniu matury wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. Po czterech latach studiów w 1899 otrzymał święcenia kapłańskie od bpa Łukasza Soleckiego. W latach 1899 – 1911 swe obowiązki kapłańskie pełnił w miejscowościach: Komarno (do 1902 roku), Łańcut (do 1906 roku), Przemyśl (do 1909 roku), Rzeszów (do 1911 roku). Kapłan tan był bardzo zdolnym człowiekiem. Biegle władał językiem niemieckim i łaciną. 20 sierpnia 1911 roku Obią funkcję proboszcza parafii Giedlarowa. Ks. Józef Sołtysik był według hrabiego Potockiego najodpowiedzialniejszym człowiekiem na to stanowisko. W tym celu hrabia przedłożył władzą kościelnym dokument prezentacyjny, który został przyjęty. Nowy proboszcz musiał dobrze wywiązywać się z swych obowiązków. Dzięki ofiarności tegoż proboszcza ukończono budowę kościoła, rozpoczętą przez księdza Józefa Mytkiewicza. W 1924 roku został przeniesiony do Łąk. Zmarł w Warzycach  20 września 1940 roku.
Po odejściu księdza Józefa Sołtysika parafię Giedlarowa powierzono z dniem 24 września 1924 roku ks. Antoniemu Tyczyńskiemu, proboszczowi z Leżajska. Urząd ten piastował tylko do początku lutego 1925 roku.

Ks. Augustyn Cebulski – urodził się 15 sierpnia 1890 roku w Tyczynie. Gimnazjum klasyczne ukończył w Rzeszowie w 1910 roku. W latach 1914 studiował teologię w Seminarium Duchowym w Przemyślu. 5  lipca 1914 roku otrzymał święcenia kapłańskie bpa Sebastiana Pelczara. Jego misja duszpasterska przebiegała podobnie jak u innych proboszczów z Giedlarowej. Początkowo pracował w parafii Łańcut (do 1919 roku), następnie w Bieczu (do 1925 roku), a od lutego 1925 roku otrzymał probostwo w Giedlarowej.  Dotychczasowy administrator ks. Antoni Tyczyński wprowadził nowego proboszcza w obowiązki. Ks. Cebulski rozwiną szeroko działalność społeczno-duszpasterską w parafii. Założył i zorganizował Ligę Katolicką i Akcję Katolicką. Za swoją aktywną postawę został wyróżniony przez władzę kościelną w Przemyślu odznaczeniem w 1930 roku. Umarł po ciężej chorobie 28 stycznia  1952 roku. Pochowany został na nowym cmentarzu w Giedlarowej.

Ks. Leon Wieprzkowicz – urodzony 8 stycznia 1901 roku. Pracował w parafii Giedlarowa najpierw jako wikariusz, a po śmierci ks. Cebulskiego w 1952 roku został jej proboszczem do 1958. Zmarł w Leżajsku 9 lipca 1965 roku. Został pochowany obok swoich rodziców na cmentarzu w Giedlarowej.

Ks. Marcin Tunia - urodził się 3 listopada 1914 r. w Kosinie, jako syn Michała i Salomei zd. Szajnar. Po zdaniu egzaminu dojrzałości 7 maja 1935 r., wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. Otrzymawszy święcenia kapłańskie 10 września 1939 r. w Przemyślu, 20 października 1939 r. został mianowany wikariuszem parafii Grodzisko Dolne. Pracował tam do 9 października 1946 r. Następnie, został skierowany do pracy w Dębnie (1958-1985). W marcu 1958 r. otrzymał pierwszą samodzielną placówkę w Giedlarowej. Po 27 latach pracy duszpasterskiej w Giedlarowej, w sierpniu 1985 r. przeszedł na emeryturę i zamieszkał w rodzinnej miejscowości. W uznaniu za gorliwą pracę dla Kościoła Przemyskiego został odznaczony Expositorio Canonicali (1953), mianowany Wicedziekanem Dekanatu Leżajsk (1958), Dziekanem Leżajskim (1959) oraz Kapelanem Ojca Świętego (1968). Zmarł nagle 7 czerwca 1992 r. w Kosinie. Ciało zmarłego zostało złożone na miejscowym cmentarzu  w Giedlarowej.